Uzasadnienie
M. B. wnioskiem z dnia 6 listopada 2009 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku oraz złożonych do akt, w wykonaniu wezwania z dnia 23 listopada 2009 r., dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie sprowadza się do kwoty 1.425 zł netto, tj. kwoty wynagrodzenia skarżącego (v. zaświadczenie z dnia 7 grudnia 2009 r. wydane przez pracodawcę – w aktach sprawy).
Z kolei, ze złożonych do akt dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków (wyciągi z konta, harmonogramy spłaty kredytów, kopia umowy najmu, wyrok sądu, kopia imiennego biletu komunikacji miejskiej) wynika, że średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się na poziomie ok. 1300 zł. Do wydatków tych należy spłata dwóch kredytów (łączna rata ok. 530 zł), czynsz za zajmowany lokal mieszkalny (350 zł), świadczenie alimentacyjne zasądzone na rzecz syna (280 zł) oraz koszt biletu miesięcznego komunikacji miejskiej (100 zł).
Ponadto, w dodatkowym oświadczeniu, skarżący zaznaczył, że po odliczeniu wszystkich wydatków pozostaje mu wolna do dyspozycji kwota ok. 110 zł, która nie pozwala mu na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania. Wyjaśnił także, że z uzyskanych z kredytów środków pieniężnych spłaca ciążące na nim zobowiązanie alimentacyjne.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że prawie całą kwotę osiąganego dochodu przeznacza na pokrycie kosztów podstawowego, niezbędnego utrzymania i spłatę zaciągniętych zobowiązań pieniężnych.
W konsekwencji oznacza to, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania.
Należało zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.