Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1458/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę F. B. na uchwałę Rady Powiatu W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną.
Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2010 r. skarżący wystąpił do Sądu o uzupełnienie powyższego postanowienia poprzez odniesienie się do dwóch, jego zdaniem, ważnych kwestii, a mianowicie zarzutu naruszenia art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), podczas głosowania nad jej podjęciem oraz zarzutu niezgodnego z prawem opublikowania tej uchwały w Biuletynie Informacji Publicznej Powiatu W. Ponadto skarżący w powyższym piśmie zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu postanowienia, polegającej na błędnym określeniu roku, w którym wniósł on skargę będącą przedmiotem wskazanej wyżej uchwały. Skarżący wskazał, że był to 2009 r., a nie jak podał Sąd 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 powołanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 1 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1458/10 nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzupełnienie postanowienia może mieć miejsce jedynie w przypadkach określonych w art. 157 § 1 powołanej ustawy, tj. w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Tymczasem we wniosku o uzupełnienie powyższego postanowienia skarżący podniósł, że sąd nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w skardze, a odnoszących się zaskarżonej uchwały. Wniosek ten nie dotyczy więc żadnej z przesłanek uzupełnienie postanowienia określonych w art. 157 § 1 powołanej ustawy.
Przedmiotowym postanowieniem Sąd odrzucił skargę F. B. na uchwałę Rady Powiatu W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. Wyjaśnić należy, że w postanowieniu o odrzuceniu skargi sąd wypowiada się wyłącznie o dopuszczalności skargi nie badając jej merytorycznie i nie odnosząc się do podniesionych w niej zarzutów dotyczących zaskarżonego aktu.
W postanowieniu z dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd orzekł, zatem o całości skargi. Nie był też zobowiązany do zamieszczenia dodatkowego orzeczenia, a które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z uwagi na powyższe nie zachodzi konieczność uzupełnienia przedmiotowego postanowienia.
Odnośnie wniosku skarżącego o sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu postanowienia Sąd błędnie wskazał rok, w którym została wniesiona skarga F. B. będąca przedmiotem zaskarżonej uchwały. Skarga ta została wniesiona w 2009 r., a nie jak dwukrotnie, błędnie wskazał Sąd w 2010 r.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 w związku z art. 166 tej ustawy Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.