Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. W. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], na mocy której skarżącemu odmówiono przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że B. W. w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony o tym, że od wydanej decyzji służy mu prawo złożenia do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.).
Co prawda skarżący złożył w toku postępowania administracyjnego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ po ponownym rozpoznaniu sprawy wydał w dniu [...] lutego 2004 r. decyzję oznaczoną nr [...], niemniej jednak skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił decyzję wcześniejszą, tzn. decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. wydaną przed wyczerpaniem środków zaskarżenia służących przed organem właściwym w sprawie.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.