Uzasadnienie
Z. R. pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. nr [...]
W skardze skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie wnosił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi, gdyż czekał na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione w trybie art. 37 K.p.a złożone w dniu 24 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1. p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contario 86 §1 P.p.s.a. (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ. ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40).
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz.
23) – dalej "K.p.a." strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§1). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a.). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b.) W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2.).
W przedmiotowej sprawie skarżący po wydaniu zaskarżonego postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. złożył wniosek w trybie art. 111 K.p.a. o uzupełnienie postanowienia o dodatkowe rozstrzygnięcie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. organ odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...] maja 2016 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 19 lipca 2016 r. Termin do wniesienia skargi na postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. upłynął w dniu 18 sierpnia 2016 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. skarżący wniósł w dniu 2 sierpnia 2016 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w sytuacji gdy skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia, nie mógł być skutecznie wniesiony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.