Uzasadnienie
Pismem z 20 lipca 2016 r. T. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z [...] czerwca 2016 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., gdyż w ogóle nie uzasadnił wniosku.
Należy zauważyć, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: post. NSA z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie swoje rozstrzygnięcie opiera zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. W związku z tym, że strona skarżąca nie uzasadniła wniosku, Sąd został pozbawiony możliwości oceny, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie wskazała argumentów odnoszących się do ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a, a Sąd z urzędu nie dopatrzył się, jakie trudne do odwrócenia skutki lub jaka szkoda może wystąpić w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu następstwa wynikające ze zwolnienia ze służby nie stanowią bowiem trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący nie wykazał, aby zaszło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo jedynie wskazania wymaga, że skarżący został już zwolniony ze służby. Skutki tej decyzji mogą być zniwelowane jedynie wówczas, gdy skarga zostanie uwzględniona (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.