Uzasadnienie
A. Ł. - przedstawiciel ustawowy małoletnich dzieci K. Ł., R. Ł. i D.Ł. wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni w gospodarstwie domowym pozostaje z trzema małoletnimi synami w wieku 16,14 i 12 lat. Jedno z dzieci jest osobą niepełnosprawną od urodzenia, wymagającą stałej opieki. Rodzina utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń rodzinnych z Ośrodka Pomocy Społecznej w łącznej wysokości 1526 zł. Strona nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, że prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest niezwykle trudna. Rodzina utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń rodzinnych w wysokości 1526 zł. Na jedną osobę w 4-osobowej rodzinie przypada zatem kwota 381,50 zł. Choć strona nie wskazała wysokości stałych wydatków, stwierdzić należy, że po uwzględnieniu konieczności ponoszenia wydatków związanych z opieką nad niepełnosprawnym dzieckiem oraz kosztów wynajmu lokalu komunalnego, skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawczyni nie posiada też żadnych oszczędności.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.