Uzasadnienie
S. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą odmowy przyznania prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Na stronie skarżącej spoczywa w niniejszej sprawie obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz danych zawartych w kserokopiach nadesłanych dokumentów i rachunków ustalono, co następuje.
Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2 460 zł brutto miesięcznie. Na stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie składają się: opłata mieszkaniowa – 643,84 zł; opłata za telefon – 60 zł; za energię elektryczną – ok. 100 zł; za telewizję kablową – 83 zł; rata pożyczki zaciągniętej w banku – 163,19 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Dochód wnioskodawcy wynosi wprawdzie około 1 760 zł netto miesięczne, jednakże stałe miesięczne wydatki wynoszą 1 050,03 zł. Stronie pozostaje zatem na codzienne utrzymanie kwota 710 zł.
Biorąc pod uwagę konieczność uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a zatem zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie – ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.