Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]marca 2005 r. Szef Służby Celnej, na podstawie art. 18 ust 2 i 6 w związku z art. 17 ust 1b ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz. U. z 2004 r., Nr 156, poz. 1641 ze zm./ przeniósł Pana J.L. na stanowisko inspektora celnego wraz z etatem od dnia [...] maja 2005 r. z Izby Celnej w K. do pełnienia służby w Izbie Celnej w B..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, część granicy polskiej, t.j. granica polsko-niemiecka, polsko – czeska, polsko – słowacka i polsko – litewska uległa zmianie z punktu widzenia kontroli celnej, a obecna granica wschodnia, stała się zewnętrzną granicą Unii Europejskiej. W związku z powyższym w izbach celnych usytuowanych na zachodzie i południu kraju zmniejszyła się ilość wykonywanych zadań, natomiast powstała konieczność zwiększenia obsady kadrowej w izbach celnych położonych na wschodzie kraju.
Po dokonaniu analizy aktualnych zadań Służby Celnej opracowana została celowa obsada etatowa izb celnych, którą w dniu 28 października 2004 r. zatwierdził Szef Służby Celnej. W oparciu o powyższy dokument wystąpiła konieczność zwiększenia obsady etatowej Izby Celnej w B., przy jednoczesnym zmniejszeniu obsady etatowej Izby Celnej w K..
Zgodnie z art. 18 ust 2 ustawy o Służbie Celnej funkcjonariusza celnego można, gdy wymagają tego ważne względy służbowe, przenieść na takie samo lub równorzędne stanowisko do innego urzędu, w tej samej miejscowości.
Wskazane względy służbowe spowodowały potrzebę przeniesienia w/w z Izby Celnej w K. do Izby Celnej w B. na stanowisko inspektora celnego.
Podejmując decyzję wzięto pod uwagę kwalifikacje, przygotowanie zawodowe a także kryterium określone w części III Kryteria i kolejność wyłaniania osób do procesu alokacji kadr zawarte w "Protokole uzgodnień w sprawie kryteriów i trybu alokacji kadr w Służbie Celnej zawartym pomiędzy Pełnomocnikiem Ministra Finansów do Spraw Alokacji Kadr Służby Celnej, a Federacją Związków Zawodowych Służby Celnej z dnia 30 września 2003 r.
W dniu 6 kwietnia 2005 r. pan J. L. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu wniosku w/w prosił o uwzględnienie jego sytuacji rodzinnej. Wskazał, że jego żona studiuje na [...] roku na [...] Uniwersytetu S. w C.. Jej kierunek studiów jest ściśle związany z miejscem gdzie mieszkają i pracują. Podkreślił również, że żona jest Dyrektorem [...] w G., a od [...] lat prowadzi Zespół "[...].".
Podkreślił również, że jego [...] letnia teściowa ma kłopoty z poruszaniem się i wymaga pomocy osób trzecich.
Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Szef Służby Celnej, na podstawie art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 – Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ w związku z art. 81 ust 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641 i Nr 273, poz. 2703, po rozpatrzeniu wniosku pana J.L. o ponowne rozpatrzenie sprawy przeniesienia służbowego na podstawie decyzji z dnia 1[...] marca 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została ze względu na wystąpienie ważnych względów służbowych t.j. aktualne potrzeby kadrowe Służby Celnej związane z koniecznością zapewnienia sprawnego funkcjonowania jednostek organizacyjnych Służby Celnej usytuowanych na wschodniej granicy kraju, która z dniem 1 maja 2005 r. została zewnętrzną granicą Unii Europejskiej.
W uzasadnieniu decyzji przytoczone jest kryterium w oparciu o które wnioskujący został wytypowany do procesu alokacji t.j. w pkt 7 część III protokołu, a ponadto wskazał, że w Oddziale Celnym w C., w którym pan J.L. pełni służbę, docelowa obsada kształtuje się na poziomie dużo niższym niż poziom zatrudnienia na dzień wydania przedmiotowej decyzji – z uwagi na ograniczenie części zadań. Zatem w odniesieniu do wnioskodawcy kryterium to zostało zastosowane zasadnie.
Dyrektor Izby Celnej chociaż miał takie uprawnienie, nie wyłączył wnioskodawcy ze względu na jego szczególne kwalifikacje i specjalistyczne umiejętności /pkt 3 część III wyżej cytowanego protokołu/ z procesu alokacji.
Przedstawione przez pana J. L. okoliczności związane z sytuacją rodzinną nie należą do przesłanek wyłączających możliwość przeniesienia określonych w art. 19 ustawy o Służbie Celnej.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi Pan J. L. podkreślił, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej, ponadto nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego i nie uwzględnia jego sytuacji rodzinnej.
W uzupełnieniu skargi J. L. wskazał, że w kwietniu 2005 r. rozpoczęły się poważne problemy zdrowotne jego żony, stanowiące zagrożenie dla jej życia, przeszła dwie poważne operacje lewej nerki.
W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny, nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 18 ust 2 i 6 w związku z art. 17 ust 1b ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej /Dz. U. z 2004 r., Nr 156, poz. 1641 ze zm./. Z treści art. 18 ust 2 cytowanej ustawy wynika, że funkcjonariusza celnego można, gdy wymagają tego ważne względy służbowe, przenieść na takie samo lub równorzędne stanowisko do innego urzędu w tej samej lub innej miejscowości. Wobec tego, że wystąpiły ważne względy służbowe t.j. nastąpiło zmniejszenie ilości zadań służbowych w izbach celnych położonych na zachodzie kraju w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej, co wymogło zmniejszenie obsady etatowej w izbach zachodnich i zgodnie z zatwierdzoną w dniu 28 października 2004 r. przez Szefa Służby Celnej docelową obsadą etatową izb celnych należało w izbie celnej w której dotychczas skarżący pełnił służbę zmniejszyć obsadę etatową o co najmniej 300 etatów, natomiast Izba Celna w B. wymagała zwiększenia obsady etatowej o co najmniej 200 etatów, a skarżący spełniał kryterium pomocnicze i został przeniesiony do pełnienia służby w innej Izbie Celnej.
Kryterium pomocnicze ustalone zostało w Protokole uzgodnień w sprawie kryteriów i trybu alokacji kadr w Służbie Celnej zawartym pomiędzy Pełnomocnikiem Ministra Finansów do Spraw Alokacji Kadr Służby Celnej a Federacją Związków Zawodowych Służby Celnej z dnia 30 września 2003 r.
Skarżący spełniał kryterium pomocnicze, stanowiące podstawę do wyłonienia kolejnej grupy funkcjonariuszy do przeniesienia t.j. osoba wykonywająca dotychczasowe zadania, które ulegną likwidacji lub ograniczeniu w macierzystej izbie celnej, o ile nie będzie możliwości przekwalifikowania lub przeniesienia do innej komórki organizacyjnej lub na inne stanowisko w tej izbie.
Przesłanki wyłączające możliwość przeniesienia funkcjonariusza celnego określa art. 19 ustawy o Służbie Celnej który stanowi, że nie można bez zgody zainteresowanego przenieść do pełnienia służby w innej miejscowości kobiety w ciąży ani funkcjonariusza celnego samodzielnie sprawującego opiekę nad dzieckiem do lat 14. Żadna z przesłanek zawartych w art. 19 ustawy, nie ma zastosowania w stosunku do skarżącego.
W ocenie Sądu, nie można zgodzić się z interpretacją dokonaną przez organ przepisu art. 81 ust 2 ustawy o Służbie Celnej, który wywodzi, że obowiązek stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego powstaje z chwilą złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem Sądu odesłanie w cytowanym przepisie do przepisów Kpa dotyczy całego postępowania, o jakim mowa w art. 81 ust 1 ustawy o Służbie Celnej, a nie tylko wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wynika to z literalnej treści tego przepisu, w którym jest mowa o "postępowaniu", a nie jedynie "fragmencie tego postępowania" w zakresie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przyjęcie odmiennych twierdzeń stanowiłoby zaprzeczenie racjonalności ustawodawcy, który kontroli sądu administracyjnego poddawałby decyzję wydaną na wskutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy /art. 81 ust 3 ustawy/, a wyłączałby taką kontrolę w stosunku do decyzji organu I instancji. W ocenie Sądu jednak nie nastąpiło takie naruszenie przepisów prawa procesowego, które miałoby wpływ na treść zaskarżonej decyzji.
Jak wyżej wskazano, materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 18 ust 2 omawianej ustawy. W powołanym przepisie użyto określenia prawnie niezdefiniowanego, a mianowicie "ważne względy służbowe" /tzw. wyrażenia nieostrego /, co oznacza, że sposób rozstrzygnięcia został pozostawiony tzw. uznaniu administracyjnemu. Decyzje wydane w granicach tzw. uznania administracyjnego wymagają wnikliwego i logicznego uzasadnienia.
W przedmiotowej sprawie organ w sposób wyczerpujący zebrał, rozpatrzył i ocenił cały materiał dowodowy, oraz wyczerpująco uzasadnił swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 Kpa.
Przedmiotowa decyzja nie narusza także wykazanych przepisów Konstytucji RP. Zakres ochrony rodziny, macierzyństwa i rodzicielstwa w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych przez osoby posiadające status funkcjonariusza celnego określony został w art. 19 i 43 ustawy o Służbie Celnej. Ochrona ta przewiduje zakaz przenoszenia funkcjonariusza celnego, jedynie samodzielnie sprawującego opiekę nad dzieckiem do lat 14 i kobiety w ciąży.
Wskazać ponadto należy, że wyrażenie zgody, na mianowanie do Służby Celnej, co prowadzi do powstania stosunku służbowego, powoduje, że oprócz szczególnych uprawnień przyznanych funkcjonariuszowi celnemu, nakłada się na niego także ograniczenia i obowiązki nie znane innych stosunkach prawnych. Decydując się zatem na podjęcie służby funkcjonariusz celny musi liczyć się w większą dyspozycyjnością i podporządkowaniem, co wiąże się z możliwością przeniesienia w każdym czasie funkcjonariusza celnego na stałe, o ile wystąpią ważne względy służbowe.
Wyjaśnić również należy, że rozpoznając skargę w sprawie niniejszej Sąd nie mógł brać pod uwagę okoliczności powołanych w uzupełnieniu skargi z dnia 20 marca 2006 r., ponieważ nie istniały one w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji