Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez Burmistrza Miasta [...]. Uchwała ta została podjęta po rozpatrzeniu skarg M. Z. z dnia [...] marca 2011 r. i [...] kwietnia 2011 r. na działalność Burmistrza Miasta [...]. Zaskarżoną uchwałą skargi uznano za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że skarga z dnia [...] marca 2011 r. złożona została w związku z odpowiedzią, jakiej Burmistrz udzielił M.Z. na jego pismo z dnia [...] stycznia 2011 r., zaś skarga z dnia [...] kwietnia 2011 r. spowodowana była odpowiedzią, jaką wymieniony uzyskał od Burmistrza na pisma z dnia [...] i [...] lutego 2011 r. Z uzasadnienia uchwały wynika, że M. Z. kwestionował sposób, w jaki rozpatrzone zostały jego pisma, zarzuty dotyczyły treści udzielonych odpowiedzi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący na wstępie wskazał, że uchybiono terminowi do udzielenia odpowiedzi na jego skargi. W dalszej części odwołując się do złożonych skarg na działalność Burmistrza przedstawił uwagi dotyczące spraw poruszonych w pismach skierowanych do Burmistrza, wskazując, że w odpowiedziach organ nie odniósł się do szeregu zagadnień.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona uchwała Rady Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez Burmistrza Miasta [...] nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w powołanym wyżej przepisie, podlegających kontroli sądu administracyjnego. Uchwała ta stanowi odpowiedź na skargi wniesione w trybie art. 228 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Skarżący niezadowolony z odpowiedzi udzielonych na jego pisma dotyczące szeregu kwestii związanych z działalnością Burmistrza wystąpił ze skargami na ten organ.
Postępowanie dotyczące skargi określonej w art. 227 k.p.a nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego – odnosząc się do jednego z zagadnień kwestionowanych przez skarżącego w trybie art. 227 k.p.a. – Sąd wskazuje, że w sytuacji, gdy złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) i w ocenie wnioskodawcy informacja publiczna nie została udostępniona – stronie przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, który informacji nie udostępnił, skargi na bezczynność tego organu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.