Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. (dalej jajko skarżący) na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu przy piśmie Sądu z 3 lutego 2011 r. wraz z pouczeniem, że stronie przysługuje od postanowienia skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismem z 17 marca 2011 r. skarżący osobiście złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sąd Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej "ppsa") skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządził i wniósł skargę kasacyjną, mimo że nie mieści się w kategorii podmiotów określonych w art. 175 ppsa, tj. nie jest adwokatem ani radcą prawnym.
Z uwagi na powyższe skarga taka, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 ppsa, który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (a z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w przypadku sporządzenia jej przez podmiot nieuprawniony), jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.