Uzasadnienie
H. S. wnioskiem z dnia 16 listopada 2007 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkania w lokalu mieszkalnym.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2008 r. zostało przyznane wnioskującej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W dniu 23 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę wniesioną do Sądu przez H. S. Skarżąca w tym samym dniu złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów jak i ustanowienie adwokata. We wniosku wskazała, że pragnie wnieść skargę kasacyjną od wydanego wyroku, a nie stać ją na adwokata.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Skarżąca, w niniejszej sprawie, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w toku postępowania sądowego i zgodnie z wnioskiem została zwolniona od konieczności ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej adwokata z urzędu.
Stosownie do treści ww. przepisu art. 243 § 2 cytowanej ustawy, przyznane prawo pomocy obejmuje także postępowanie międzyinstancyjne (złożenie wniosku o uzasadnienie wydanego przez Sąd I instancji orzeczenia oraz ewentualne wniesienie skargi kasacyjnej bądź sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia), jak i postępowanie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania przez Sąd I instancji, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne.
Należy stwierdzić, że przyznane skarżącej w niniejszej sprawie prawo pomocy obejmuje wszystkie czynności procesowe do czasu prawomocnego zakończenia sprawy.
Dlatego na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.