Uzasadnienie
D. G. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku wskazała, że jest osobą schorowaną, nie ma żadnych dochodów. Podała, że pozostaje na utrzymaniu męża – R. G., który otrzymuje emeryturę w wysokości 2.217 zł brutto – 1.836,04 netto.
Jednocześnie oświadczyła, że nie posiada wraz z mężem żadnego majątku, ani oszczędności.
Do stałych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego zaliczyła: opłaty za mieszkanie w kwocie 470 zł, opłaty za energię elektryczną – 100 zł, opłaty za gaz – 70 zł, opłaty za telewizję – 25 zł, zakup lekarstw dla siebie – 280 zł i męża, który jest chory na raka – 150 zł
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, wnioskodawczyni wraz z mężem nie posiadają żadnego majątku, a na dochód rodziny składa się jedynie świadczenie emerytalne R. G., w wysokości 1.836,04 zł netto miesięcznie. Po uiszczeniu opłat za mieszkanie, a także energię elektryczną, gaz, telewizję oraz konieczne leki, na codzienne utrzymanie dla dwóch dorosłych osób pozostaje około 700 zł.
W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.