Uzasadnienie
Pismem z 2 lipca 2020 r. T. T. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej (dalej: "Komendant", "organ") – skargę na postanowienie organu z [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] wygaszającej z dniem [...] stycznia 2016 r. decyzję z [...] lipca 2015 r. o przyznaniu skarżącemu prawa do zwrotu kosztów codziennych dojazdów z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby i z powrotem.
W skardze skarżący podniósł, że odwołanie od ww. decyzji z [...] kwietnia 2020 r. złożył w terminie, bowiem decyzję tę otrzymał [...] kwietnia 2020 r., a [...] kwietnia 2020 r. złożył odwołanie. Na odpisie odwołania, który załączono do skargi, znajduje się adnotacja "wpłynęło dn. [...].04.2020".
W odpowiedzi na skargę organ uznał skargę za zasadną, wskazując, że skorzystał z uprawnień autokontrolnych. Przyznał, iż skarżący złożył odwołanie [...] kwietnia 2020 r., przy czym zarejestrowano je w systemie informatycznym [...] kwietnia 2020 r., co nie miało wpływu na zachowanie przez stronę terminu do wniesienia środka odwoławczego.
W przekazanych przez organ aktach administracyjnych sprawy znajduje się postanowienie Komendanta z [...] lipca 2020 r. nr [...] uchylające jego postanowienie z [...] maja 2020 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z [...] września 2020 r. skarżący cofnął skargę, powołując się na fakt wydania przez Komendanta postanowienia autokontrolnego, a także wniósł o umorzenie postępowania.
Natomiast w piśmie z [...] października 2020 r. organ (w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 7 października 2020 r.) poinformował, że jego postanowienie z [...] lipca 2020 r. stało się prawomocne z dniem [...] września 2020 r. wobec niezłożenia na nie skargi w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (vide T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793).
Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ postanowieniem z [...] lipca 2020 r. nr [...] uchylił objęte skargą swoje uprzednie rozstrzygnięcie, tj. postanowienie z [...] maja 2020 r. nr [...]. Postanowienie autokontrolne uprawomocniło się, ponieważ nie zaskarżono go skargą do tut. Sądu.
W konsekwencji Sąd uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.