Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] września 2011 r. J. S., w odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do jednoznacznego określenia przedmiotu jego skargi z dnia [...] czerwca 2011 r., wyjaśnił, iż jej przedmiotem jest pisemna propozycja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], określająca miejsce pełnienia służby, stanowisko służbowe oraz uposażenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (§ 2).
Stosownie zaś do treści art. 59 § 1 powołanej ustawy, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem skargi J. S. w niniejszej sprawie jest pisemna propozycja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejsca pełnienia służby, stanowiska służbowego oraz uposażenia. Organ, którego działalności dotyczy skarga, ma siedzibę w P., zatem do rozpoznania niniejszej sprawy, zgodnie z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.