Uzasadnienie
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z [...] października 2018 r. nr [...] Komendant Główny Policji (dalej: "KGP", "organ"), działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania D. S., M. S. i P. S. (dalej: "skarżący") od decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r. nr [...], stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżących.
Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach sprawy.
Decyzją z [...] lipca 2018 r. nr [...] Komendant Stołeczny Policji nakazał Z. S. oraz skarżącym opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym kwatery tymczasowej nr [...] zlokalizowanej przy ul. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19), powyższa decyzja została wysłana za pośrednictwem Poczty Polskiej osobno każdemu z adresatów, tj. każdemu ze skarżących oraz Z. S.. Z. S. osobiście odebrał skierowaną do niego korespondencję (w postaci egzemplarza ww. decyzji) w dniu [...] sierpnia 2018 r. (vide karta nr [...] akt administracyjnych nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19).
Natomiast korespondencje zawierające egzemplarze decyzji dla każdego ze skarżących były dwukrotnie awizowane: [...] sierpnia 2018 r. i [...] sierpnia 2018 r., a następnie - jako niepodjęte w terminie z urzędu pocztowego - zostały zwrócone nadawcy, tj. organowi (vide karty nr 89, 90 i 91 akt administracyjnych nadesłanych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 12/19).
W dniu [...] sierpnia 2018 r. w kancelarii Komendy Stołecznej Policji skarżący oraz Z. S. złożyli (w jednym piśmie opatrzonym datą [...] sierpnia 2018 r.) odwołanie od powyższej decyzji z [...] lipca 2018 r., skierowane do KGP.
Po rozpoznaniu odwołania skarżących, organ – powołanym na wstępie postanowieniem - stwierdził jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia KGP podniósł, że korespondencja (zawierająca adresowane do skarżących egzemplarze decyzji Komendanta Stołecznego Policji) została im doręczona w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 44 k.p.a., w dniu [...] lipca 2018 r. (organ podał błędną datę, prawidłowa to [...] sierpnia 2018 r.). Zatem przed datą doręczenia skarżący nie mogli skutecznie wnieść odwołania.
Postanowienie KGP z [...] października 2018 r. stało się przedmiotem skargi skarżących do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 107 § 1 i w związku z art. 11, art. 7, art. 77, art. 8 § 1 k.p.a. poprzez sporządzenie wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym organ powołał się na błędne (niezgodne ze stanem faktycznym) daty: doręczenia skarżącym decyzji oraz wniesienia przez nich odwołania od decyzji, co w konsekwencji poddaje w wątpliwość to, czy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ dostatecznie wyjaśnił sprawę i miał za podstawę prawidłowo ustalony stan faktyczny oraz sprawia, że wewnętrznie sprzeczne postanowienie nie wyjaśnia motywów, którymi organ kierował się wydając rozstrzygnięcie i jako takie nie przekonuje skarżących;
- 2. art. 134 w związku z art. 129 § 1, art. 110, art. 7, art. 8 § 1, art. 9 k.p.a. poprzez uznanie, że brak doręczenia skarżącym decyzji administracyjnej w dacie, w której wnieśli oni odwołanie uniemożliwia skuteczne wniesienie odwołania, podczas gdy dopuszczalność odwołania należy wiązać z wejściem decyzji do obiegu prawnego, tj. związaniem organu administracji wydaną decyzją, co według art. 110 k.p.a. następuje z chwilą doręczenia decyzji którejkolwiek ze stron postępowania, gdyż od tej chwili organ administracji nie może zmienić decyzji, chociażby nie została ona jeszcze doręczona wszystkim stronom postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do stwierdzenia przez organ niedopuszczalności odwołania, pomimo że skarżący wnieśli je po doręczeniu decyzji innemu uczestnikowi postępowania administracyjnego – Z. S., a więc po dacie wejścia decyzji do obiegu prawnego.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinęli zarzuty.
Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. nr [...] KGP sprostował błędy pisarskie w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że daty: "[...] lipca 2018 r.", "[...] lipca 2018 r.", "[...] lipca 2018 r." i "[...] lipca 208 r." zastąpił odpowiednio datami: "[...] sierpnia 2018 r.", "[...] sierpnia 2018 r.", "[...] sierpnia 2018 r." i "[...] sierpnia 2018 r.".
W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu (sprostowanym postanowieniem z [...] grudnia 2018 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie – pomimo częściowo błędnego uzasadnienia – odpowiada prawu.
W pierwszej kolejności dostrzec należy, na co trafnie zwrócili uwagę skarżący, że o ile organ na wstępie zaskarżonego postanowienia podaje prawidłowe daty awizowania skierowanych do nich korespondencji organu (zawierających egzemplarze decyzji KGP z [...] lipca 2018 r.), tj. [...] sierpnia 2018 r. i [...] sierpnia 2018 r., o tyle w końcowej części tego aktu błędnie powołuje ww. daty, omyłkowo posługując się miesiącem lipcem (zamiast sierpniem).
Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Natomiast w myśl przepisów art. 44 § 1 - § 4 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1).
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Art. 44 k.p.a. reguluje instytucję doręczenia zastępczego; w § 4 zawarte jest domniemanie daty doręczenia pisma. Skoro pierwsze awizo korespondencji adresowanych do skarżących (z egzemplarzami decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r.) nastąpiło [...] sierpnia 2018 r. (vide karty nr [...]-[...] akt administracyjnych sprawy o sygn. II SA/Wa 12/19), to – według wyż. cyt. przepisu art. 44 § 4 k.p.a. - doręczenie im decyzji należy uznać za dokonane z dniem [...] sierpnia 2018 r., a nie jak błędnie oblicza to KGP: [...] sierpnia 2018 r. Jednakże błędy, których niewątpliwie dopuścił się organ, tj. błędy pisarskie (wzmiankowana omyłka odnośnie miesiąca, sprostowana w ramach ww. postanowienia KGP z [...] grudnia 2018 r.) oraz błąd rachunkowy (w zakresie obliczenia daty doręczenia decyzji w trybie zastępczym) nie mają wpływu na fakt, iż skarżący wnosząc odwołanie (pismo opatrzone datą [...] sierpnia 2018 r.) w dniu [...] sierpnia 2018 r., uczynili to przed datą uznania im tej decyzji za doręczoną, tj. przed [...] sierpnia 2018 r. Wszystkie te błędy podlegają sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a., z którego organ skorzystał w zakresie dostrzeżonych błędów pisarskich.
Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżących, że doręczenie decyzji Komendanta Stołecznego Policji z [...] lipca 2018 r. innemu jej adresatowi – Z.S. otwiera także im termin do wniesienia odwołania. Z chwilą podpisania decyzji administracyjnej mamy do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji. Do obrotu prawnego decyzja wchodzi w chwili jej doręczenia stronie. Okres pomiędzy wydaniem decyzji a jej doręczeniem określamy mianem związania, ponieważ decyzja już "istnieje", ale jeszcze nie wywołuje skutków prawnych, te bowiem pojawiają się w momencie doręczenia jej stronie. Jeżeli decyzja podlega doręczeniu więcej niż jednej stronie (np. kilku adresatom) – jak w niniejszej sprawie – to z chwilą doręczenia jednej ze stron decyzja wywołuje skutki w postaci określenia praw i obowiązków adresata, któremu została doręczona.
Skoro zatem Z. S. odebrał osobiście decyzję Komendanta Stołecznego Policji w dniu [...] sierpnia 2018 r., to od tej daty rozpoczyna się dla niego bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania (art. 129 § 2 k.p.a.). Nie ulega też wątpliwości, że skarżący – jako pozostali adresaci ww. decyzji – uczestniczyli w postępowaniu przed Komendantem Stołecznym Policji i do każdego ze skarżących został wysłany egzemplarz decyzji ww. organu z [...] lipca 2018 r. nr [...]. W ich przypadku doszło do skutecznego doręczenia zastępczego z dniem [...] sierpnia 2018 r. Zatem od tej daty rozpoczął się dla nich bieg terminu do wniesienia odwołania. Pogląd skarżących, wedle którego mogli skutecznie zaskarżyć decyzję Komendanta Stołecznego Policji w terminie otwartym dla Z. S., mógłby zostać zaaprobowany tylko wówczas, gdyby skarżący nie brali udziału w postępowaniu przed organem Policji, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Wniesienie przez nich odwołania w dniu [...] sierpnia 2018 r. było przedwczesne, dlatego trafnie KGP ocenił ich odwołanie jako niedopuszczane. Błąd rachunkowy organu w obliczeniu daty doręczenia zastępczego decyzji skarżącym (KGP pierwotnie wskazał [...] lipca 2018 r., a po dokonaniu sprostowania - [...] sierpnia 2018 r., podczas gdy właściwą datą jest [...] sierpnia 2018 r.) nie miał wpływu na prawidłowość tej kwalifikacji prawnej.
Reasumując, należało uznać, iż w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów. Wydane przez KGP zaskarżone postanowienie z [...] października 2018 r. (sprostowanie postanowieniem z [...] grudnia 2018 r.) znajduje oparcie w powołanych w jego sentencji przepisach.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym w oparciu o przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a.