Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżąca – K. M. po raz pierwszy złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 października 2010 r. zostało przyznane jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła r. pr. [...] pełnomocnikiem z urzędu dla K. M. w niniejszej sprawie.
Ponadto w uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca w tej sprawie nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w sprawie – zapoznał się z aktami, złożył pismo procesowe z dnia 14 listopada 2010 r., w imieniu skarżącej stawił się na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 21 grudnia 2010 r., a następnie złożył wniosek o sporządzenie wydanego przez Sąd wyroku, informując skarżącą o jego treści.
Wnioskiem z dnia 4 lutego 2011 r. K. M. ponownie wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Wskazała, że jej sytuacja majątkowa nie uległa zmianie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także dalsze etapy postępowania przed sądem w danej sprawie.
Skarżącej, w niniejszej sprawie zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, została także poinformowana, że w tej sprawie nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że brak jest podstaw do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 4 lutego 2011 r.
Dlatego na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.