Uzasadnienie
T.W. wnioskiem z dnia 26 września 2012 r., uzupełnionym dokumentami źródłowymi złożonymi w wykonaniu dwóch wezwań (z dnia 5 października i z dnia 12 listopada 2012 r.), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku oraz z treści dokumentu źródłowego w postaci wyciągu z rachunku bankowego skarżącego wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, a na miesięczny dochód w tym gospodarstwie składa się kwota świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 639, 61 zł netto.
Jednocześnie z pozostałych dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń z dnia 29 października i 20 listopada bieżącego roku wynika, że skarżący już tylko z tytułu opłat eksploatacyjnych za zajmowany lokal mieszkalny, kosztów zużycia energii elektrycznej, leków i opłat za telefon ponosi wydatek w wysokości co najmniej 445 zł miesięcznie.
Skarżący, wedle oświadczenia, jest osobą zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
Skarżący podkreślił, że z uwagi na wysokość przyznanego świadczenia rentowego korzysta z pomocy finansowej rodziców, które figurują na rachunku bankowym jako operacje wpłat w bankomacie.
Ponadto w piśmie z dnia 21 listopada 2012 r. skarżący wyjaśnił powstałe w sprawie rozbieżności pomiędzy złożonym oświadczeniem co do wysokości dochodu a wysokością poniesionych wydatków na kwotę 5.150 zł w lipcu 2012 r.. Skarżący podał bowiem, że środki w powyższej kwocie przelane na dobro innego rachunku stanowiły zwrot pożyczonych od rodziców środków na opłacenie studiów. Z kolei środki te skarżący uzyskał na podstawie stosownej umowy zawartej z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o dofinansowanie kosztów nauki.
Do pisma skarżący dołączył kopię wskazanej umowy, z której wynika, że pomoc Funduszu udzielana jest poprzez refinansowanie kosztów nauki. Zatem to dopiero po wpłacie czesnego ze środków własnych beneficjenta pomocy Fundusz dokonuje na jego rzecz zwrotu wydatkowanych środków.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że, po odliczeniu udokumentowanych wydatków, wolna do jego dyspozycji kwota środków pieniężnych wynosi zaledwie ok. 200 zł, czyli równowartość wpisu w sprawie. Powyższa kwota musi zatem wystarczyć skarżącemu na pokrycie pozostałych niezbędnych kosztów utrzymanie choćby w postaci żywności.
Nadto w oświadczeniu z dnia 21 listopada 2012 r. skarżący usunął zaistniałe w sprawie wątpliwości co do swojej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, a wyjaśnienia te w zestawieniu ze złożonymi dokumentami źródłowymi należało uznać za miarodajne.
W konsekwencji należało także uznać, że realne możliwości płatnicze skarżącego nie pozwalają mu na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji