Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1554/07 oddalił skargę H. D na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
W dniu 7 stycznia 2008 r. H. D. wniosła do Sądu pismo datowane na dzień 4 stycznia 2008 r., w którym zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, iż przekroczenie terminu nastąpiło bez jej winy. Podała, iż jest osobą w podeszłym wieku (80 lat). Z uwagi na poważny uraz stawu biodrowego nie może samodzielnie się poruszać. Wnioski do sądu sporządzają jej osoby trzecie, co znacznie wydłuża czas przygotowywania pism sądowych. Sytuacja ta pogarsza się w okresie zimowym, kiedy z uwagi na zły stan zdrowia i ograniczenie sprawności ruchowej nie może wychodzić z domu. Podała, iż zgubiła zawiadomienie o terminie rozprawy i dopiero w dniu 4 stycznia 2008 r., po telefonicznym zasięgnięciu porady u prawnika z jej parafii, który podał jej numery telefonu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzyskała informację, iż jej skarga została oddalona i upłynął termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia z urzędu odpisu sentencji. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 cytowanej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku z dnia 7 stycznia 2008 r. nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu zawartej w treści art. 87 § 2 cytowanej ustawy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
W rozpoznawanej sprawie w żadnym razie nie można uznać, że zachowanie skarżącej nosi znamiona szczególnej staranności. Zgubienie zawiadomienia o terminie rozprawy, którą skarżąca ocenia jako ważną dla siebie, już samo w sobie nosi cechy nieprzykładania należytej wagi do sprawy, a dodatkowo z pewnością nie stanowi o niemożności choćby telefonicznego ustalenia stanu sprawy sądowoadministracyjnej, której inicjatorem była skarżąca. H. D. wiedziała, iż w sprawie z jej skargi został wyznaczony termin rozprawy, co potwierdza nie tylko dowód doręczenia zawiadomienia, ale również sama skarżąca w złożonym wniosku. Jeżeli skarżąca nie zapamiętała konkretnego terminu rozprawy, powinna, np. telefonicznie lub z pomocą osób trzecich, ustalić termin rozprawy oraz zasięgnąć wskazówek co do dalszego postępowania. Tymczasem skarżąca przez trzy tygodnie od ogłoszenia wyroku i ponad półtora miesiąca od dnia doręczenia zawiadomienia o rozprawie, nie przedsięwzięła żadnych środków świadczących o dbałości o swoje interesy.
W okolicznościach niniejszej sprawy nie można także przyjąć, aby podeszły wiek oraz zły stan zdrowia skarżącej były tego rodzaju przeszkodą, która uniemożliwiałaby dokonanie w terminie czynności procesowych, tym bardziej, że skarżąca nie wykazała, aby w tym okresie przebywała na leczeniu szpitalnym lub była obłożnie chora. Skarżąca nie wykazała również aby jej dolegliwości nie pozwalały na wyręczenie się np. bliską osobą, w celu zasięgnięcia informacji o stanie sprawy oraz sporządzenia i nadania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.