Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] lipca 2006 r. Z., dalej zwany także "Z.", wniósł o uchylenie w całości uchwały Rady Gminy D. nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie określenia wysokości nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego oraz szczegółowych zasad jego przyznawania i wypłacania w jednostkach organizacyjnych prowadzonych przez gminę D. Skarżący zarzucił tej uchwale, że narusza ona treść art. 54 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2003 r. nr 118, poz. 1112 ze zm.) poprzez uregulowanie kwestii dodatków mieszkaniowych dla nauczycieli w formie uchwały wydanej na podstawie przepisów ogólnych, a nie w trybie określonym w art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, tzn. bez uzgodnienia ze związkami zawodowymi, a także poprzez wydanie jej na czas nieokreślony, zamiast na okres jednego roku. Swoją legitymację procesową Z. wywiódł z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D. wniosła o jej oddalenie. Organ wskazał, że wymagane przepisami prawa uzgodnienia pomiędzy Wójtem Gminy D., a Z., odbyły się. Art. 54 Karty Nauczyciela upoważnia do podjęcia uchwały w zakresie dodatków mieszkaniowych w formie, jaką przyjęła zaskarżona uchwała. Organ uznał, że termin "uzgodnienie" nie oznacza konieczności prezentowania wspólnego stanowiska stron, a jedynie konieczność konsultacji. Nie podzielił też zarzutu, że uchwała narusza art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, choć przyznał, że nie określa ona terminu swojego obowiązywania. Zezwala jednak na to, w ocenie Rady Gminy D., art. 54 w zw. z art. 30 ust. 6 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że legitymacja procesowa skarżącego wynika nie z przywołanego art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). To właśnie ten przepis, jako przepis szczególny, stanowi podstawę do zaskarżania uchwał rady gminy, a przesłanką skutecznego zaskarżenia jest naruszenie kwestionowaną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego.
W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga, że skargę na uchwałę rady gminy można wnieść po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Takie wezwanie jest oświadczeniem woli skarżącego, który zmierza do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej uchwały. W aktach sprawy znajduje się pismo Z. z dnia [...] maja 2006 r. skierowane do Rady Gminy w D., w którym skarżący wzywa do uchylenia uchwały nr [...] z [...] lipca 2006 r. Pismo to zostało podpisane przez Prezesa Z.. Tymczasem zgodnie z zasadami reprezentacji Z., wynikającymi z jego statutu (art. [...]) oraz z załączonego odpisu KRS, do składania oświadczeń woli w imieniu Z., w tym w sprawach majątkowych, konieczne jest zgodne współdziałanie Prezesa Z. oraz jednego z członków [...]. Uznać więc należy, że wezwanie z [...] maja 2006 r. nie spełnia wymagań przewidzianych dla skutecznego składania oświadczeń woli skarżącego.
W konsekwencji prowadzi to do wniosku, że w niniejszej sprawie skarżący nie wezwał Rady Gminy w D. do usunięcia naruszenia prawa. Nie zmienia tego fakt, że Rada Gminy to wadliwe wezwanie rozpatrzyła nie podzielając argumentacji w nim zawartej.
Sąd zauważa na marginesie, że w skardze z dnia [...] lipca 2006 r. (ostatni akapit tej skargi) skarżący odwołał się do zasad reprezentacji Z., przywołał art. [...] aktualnego statutu Z., a mimo tego wezwanie z [...] maja 2006 r. było z tego punktu widzenia wadliwe. Co więcej – także skarga do Sądu podpisana została jedynie przez Prezesa Z., i jako taka również powinna być uznana za wadliwą. Niemniej Sąd nie wzywał skarżącego do usunięcia tego ostatniego braku formalnego, gdyż nawet w razie jego usunięcia skarga podlegałaby odrzuceniu z powody braku uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przy czym wadliwość ta nie mogła być usunięta w postępowaniu sądowym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.