Uzasadnienie
Skarżący A. S., na urzędowym formularzu PPF, wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego oświadczenia na urzędowym formularzu oraz w piśmie z 25 listopada 2015 r. wynika, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku, kosztowności, ani oszczędności. Oświadczył, że jest osobą bezrobotną od 3 lutego 2014 r., dlatego nie jest w stanie przedstawić wyciągów z rachunków bankowych, pomagają mu rodzice. Wskazał również, że posiada zadłużenie w banku na kwotę ponad 100.000 zł., a przeciwko niemu toczą się postępowania egzekucyjne.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 3). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia źródłem utrzymania Skarżącego jest jedynie doraźna pomoc rodziców. Stosując obiektywne przesłanki oceny sytuacji majątkowej referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla własnego utrzymania ponieść kosztów sądowych. Nie mając żadnego dochodu, żadnych oszczędności i innych źródeł utrzymania należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że jego obecna sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Z tego względu, uznając wniosek za zasadny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.