Uzasadnienie
D. P. wnioskiem z dnia 15 lutego 2008 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku oraz znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką małoletnich dzieci – N. i M., a dochód miesięczny w tym gospodarstwie wynosi (wg oświadczenia) 1300 zł brutto i sprowadza się do kwoty pobieranego przez skarżącą wynagrodzenia.
Jednocześnie, w rubryce 7 formularza wniosku, jako wyłączny składnik majątku swojego i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym D. P. wymieniła lokal mieszkalny o pow. 43,29m2 precyzując jednocześnie, że zajmuje go wraz z rodziną na podstawie umowy najmu.
Z kolei, jak wynika z akt administracyjnych (v. zaświadczenia z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i Urzędu Miejskiego w C.) skarżąca, z uwagi na trudną sytuację majątkową, korzystała ze świadczeń socjalnych i rodzinnych w postaci zasiłków celowych na zakup żywności, zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami oraz dodatku mieszkaniowego.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy podkreślić, że podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
Natomiast zarówno wykazana w gospodarstwie domowym wysokość osiąganego dochodu (1300 zł brutto) będąca źródłem utrzymania trzech osób, w tym dwójki małoletnich dzieci skarżącej, jak też okoliczność, iż część tego dochodu była uzupełniana świadczeniami o charakterze socjalnym, stanowią podstawę do stwierdzenia, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.