Uzasadnienie
J. L. (dalej "skarżący") zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. zwolnił go od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata, o którego wyznaczenie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. K. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W piśmie procesowym z dnia 29 grudnia 2014 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik podtrzymał stanowisko przedstawione w skardze, a nadto uzupełnił je zwracając uwagę na różne okoliczności prawne i faktyczne związane z przedmiotowym sporem. Wniósł jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
W dniu 28 listopada 2014 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, na której wydano wyrok oddalający skargę.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Przepis § 19 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł.
Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie wyznaczony pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie za tę czynność procesową przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.