Uzasadnienie
Pismem z 29 lipca 2014 r., G. K. działająca w imieniu własnym i grupy mieszkańców gminy D. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy D. z [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zniesienia dwóch jednostek pomocniczych, podzielenia jednostki pomocniczej i utworzenia trzech jednostek pomocniczych oraz określenia ich granic.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2015 r. G. K. działająca w imieniu własnym i grupy mieszkańców tj.: J. J., A. Z., T. J., P. W., A. W., E. G., E. Z., M. A., J. S., W. S., A. S., D. S., T. Z., A. Z., M. C., A. P., H. W., A. P., A. A., Z. K., F. K., M. K., T. K., T. K., M. G., K. J., Z. J., M. K., L.T., I. T., D. T., P. T., J. T., Z. B., G. B., S. D., M. R., M. B., A. B., Z. B., B. B., D. B., D. K., Z., A.K., B. K., J. K., K. K., A. M., A. K., W. K., P. K., M. W., H. W., B. S., K.K., E. R., W. S., A. P., Z. P., E. N., L. N., J. N. (zam. [...].), S. N., M. K., T. K., A. W., R. W., H. N., B. M., K. K., J. K., M.K., Z. R., Z. R., M. K., E. K., M. R., A. K., J. R., I. D. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni, – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 300 zł, który to wpis winien uiścić każdy z ww. skarżących z osobna.
Należy bowiem zauważyć, że wniesienie przez kilku skarżących skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy stanowi sytuację zaistnienia współuczestnictwa formalnego, które ma charakter zewnętrzny i opiera się na jednorodzajowości i zewnętrznym podobieństwie roszczeń. Konsekwencją uznania, że związek pomiędzy skarżącymi wnoszącymi skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) ma charakter współuczestnictwa formalnego powoduje, że skuteczność uiszczenia wpisu oraz uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zależy od dopełnienia powyższych obowiązków w stosunku do każdego ze skarżących indywidualnie. Z istoty współuczestnictwa formalnego wynika obowiązek uiszczenia wpisu w stosunku do każdego ze skarżących (por. postanowienie NSA z 13 października 2009 r., II OZ 848/09, publ. https://cbois.nsa.gov.pl).
Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącej działającej w imieniu własnym i jako pełnomocnik ww. skarżących, na wskazany w skardze adres, 27 stycznia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 62 i 63 akt sądowych).
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do 12 marca 2015 r. ani G. K. ani żaden z ww. skarżących nie uiścili należnej od wniesionej skargi opłaty sądowej.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, stwierdzić należy, iż pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie), skarżąca G. K. ani żaden z ww. skarżących nie uczynili zadość wezwaniu Sądu i nie uiścili należnego wpisu sądowego. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu.
Natomiast skarga M. T., K. P., A. P., J. O., M. O., M. S., D. S., P. R., M. T., I. T., D. R., M. G., J. N. (zam. Przy ul. [...].), J. A., J. A., H. K., E. M., E. P., R. P. podlegała odrzuceniu z innych względów.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przed wniesieniem skargi skarżący winny zatem skorzystać z środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), tj. wezwać organ do usunięcia naruszenia. Zgodnie bowiem z powołanym wyżej przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt postępowania wynika, że skarżący: M. T., K. P., A. P., J. O., M. O., M. S., D. S., P.R., M. T. I. T., D. R., M.G., J. N. (zam. Przy ul. [...]), J. A., J. A., H. K., E. M., E. P., R. P. przed wniesieniem skargi nie wyczerpali przysługujących im środków zaskarżenia i nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa.
W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni uchwałę, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skarga jest niedopuszczalną i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.