Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2015 r. (k-23 akt) zostało przyznane J. O., przedstawicielowi ustawowemu D. O., w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie ustanowienie adwokata oraz zostało umorzone postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla J. O. adw. U. F. (k-36 akt).
Wyznaczona pełnomocnik, po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r., wniesionej skargi (k-50 akt), złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie orzeczenia (k-73 i nast. akt). Odpis opinii został doręczony stronie skarżącej przy piśmie Sądu z dnia 12 maja 2016 r., wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu opinii (k-84 akt). J. O. po otrzymaniu opinii wraz z pouczeniem złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Nadto, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2015 r., zostało przyznane J.O. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Sporządzenie przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd orzeczenia i jej doręczenie, stosownie do treści art. 177 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozwala stronie na ewentualne ustanowienie pełnomocnika z wyboru, jeżeli nie zgadza się ze stanowiskiem pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy. Jednak niezadowolenie strony z podjętych przez pełnomocnika z urzędu działań nie stanowi podstawy do wyznaczenia w jego miejsce innego pełnomocnika, chyba, że były one nieprofesjonalne (co ocenia Sąd, stosownie do treści art. 177 § 5 powołanej ustawy). W żadnym natomiast wypadku nie jest możliwe ponowne przyznanie stronie prawa pomocy w tej samej sprawie i w tym samym zakresie, w którym prawo to zostało już stronie przyznane prawomocnym orzeczeniem.
Sąd nie może bowiem w jednej sprawie przyznać skarżącemu więcej niż jednego pełnomocnika z urzędu. W ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który stanowiłby podstawę do ponownego przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czy wyznaczenia przez właściwą korporację kolejnego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji, gdy wcześniej wyznaczony pełnomocnik nie spełnił oczekiwań strony, choć podjęte przez niego działania były prawidłowe.
Zgodnie z art. 249a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem strona skarżąca w niniejszej sprawie korzysta z pomocy prawnej pełnomocnika z urzędu w związku z przyznanym prawem pomocy, to postępowanie w zakresie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, jako zbędne, należało umorzyć.
Z tych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.