Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 października 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1268/11 oddalił skargę B.N. – przedstawiciela ustawowego małoletniego B.N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. sygn. akt 1268/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał B.N. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego G.R.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1268/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. sygn. akt
I OSK 878/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Sprawa niniejsza prowadzona jest obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt II SA/Wa 1592/12.
Rozpatrując wniosek pełnomocnika z urzędu, na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.a tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny G.R. sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z tym, że wyznaczony radca prawny nie prowadził sprawy skarżącej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 100% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1c wskazanego rozporządzenia, tj. 240 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.