Uzasadnienie
Na podstawie informacji przedstawionych przez L. R. w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu ustalono, co następuje.
Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty rolniczej uzyskiwanej w wysokości 533 zł. Na stałe miesięczne wydatki składają się: koszty leczenia – 150 zł, opłata za mieszkanie 200 zł, opłata za wodę. Strona nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.
W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania w niniejszej sprawie (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw.
z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna. Skarżący utrzymuje się wyłącznie z renty rolniczej, z tytułu której uzyskuje aktualnie 533 zł. W związku ze stanem zdrowia ponosi stałe wydatki na leki. Po dokonaniu opłat, do dyspozycji wnioskodawcy pozostaje niewielka kwota około 100 zł. Strona nie ma majątku. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący nie miał możliwości poczynić oszczędności. Wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.
W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby ustanowić dla skarżącego adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw.
z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 3 postanowienia.