Uzasadnienie
A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji wskazując, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnęłoby za sobą daleko idące negatywne skutki w jego życiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu (decyzji) lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania kwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, dostępne na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 162 i n.).
Dla wykazania zatem, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku skarżącego dla uznania jego zasadności powinno zostać poparte stosowną argumentacją i odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zamieścił w skardze, jednak, oprócz zarzutów stawianych rozstrzygnięciom, nie wskazał przesłanek, dla których Sąd powinien wstrzymać ich wykonanie. Podał wyłącznie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pociągnęłoby za sobą daleko idące negatywne skutki w jego życiu.
W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w omawianym przepisie. Każde orzeczenie o zwolnieniu ze służby wywołuje negatywne konsekwencje (w tym finansowe) dla jej posiadacza. Jednak, by było możliwe wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek jej wykonania będzie znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak już wyżej podano, obowiązek uprawdopodobnienia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy.
Ponadto należy podnieść, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie bada jej zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia