Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchyliło decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], którą to decyzją odmówiono B.M. przyznania dodatku mieszkaniowego.
W motywach uzasadnienia organ podał, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest nieprawidłowe. Podniósł, że mimo, iż poprawnie wskazano, że dla określenia średniego miesięcznego dochodu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), konieczne jest uwzględnienie dochodów syna wnioskodawczyni, w obliczeniach organ wziął jedynie pod uwagę dochód gospodarstwa jednoosobowego.
Stwierdzając, że decyzja organu pierwszej instancji naruszyła przepisy prawa materialnego tj. art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, organ drugiej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi B.M. do tutejszego Sądu.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, skarżąca nie wskazała żadnych zarzutów i argumentów, przemawiających za zaprezentowanym stanowiskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać należy, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2013 r. (którą organ drugiej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji), jest zgodna z wolą skarżącej.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze B.M. domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Uszło uwadze skarżącej, iż właśnie takie rozstrzygnięcie (zgodnie z jej wolą) zapadło przed organem drugiej instancji - Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. - a zatem zbędnym było wnoszenie do tutejszego Sądu skargi na rozstrzygnięcie, z którym skarżąca w pełni się zgadza.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji (art. 134 p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Trafnie podnosi organ drugiej instancji, że w obliczeniach średniego dochodu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.), koniecznym było uwzględnienie dochodów syna wnioskodawczyni. Organ pierwszej instancji, dokonując tych obliczeń, dochody te pominął.
Z uwagi na naruszenie prawa materialnego art. 3 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, prawidłowo zatem organ drugiej instancji uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.