Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1610/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Maria Werpachowska
Rozpoznanie
w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi T. Ł. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia postanawia -odmówić przywrócenia terminu -

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi T. Ł. jest rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia. Rozkaz ten doręczony został stronie w dniu 3 sierpnia 2010 r. Do skargi z dnia 3 września 2010 r. skarżący załączył wniosek z dnia 13 września 2010 r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarga wraz z wnioskiem złożona została do Sądu, za pośrednictwem Komendanta [...] Policji, w dniu 13 września 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej).

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi spowodowane było omyłkowym złożeniem skargi w Komisariacie Policji [...] w dniu 3 września 2010 r. Podał, że Komendant tego Komisariatu zwrócił skarżącemu skargę w dniu 8 września 2010 r., a zatem już po upływie terminu do jej wniesienia. Gdyby zwrócił ją niezwłocznie, skarżący zdążyłby wnieść ją do Sądu w terminie. Wobec tego, że skarga wniesiona została do niewłaściwego organu w terminie a następnie zwrócona została stronie po terminie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 września 2010 r. Odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu organ podał, że skarżący był pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi jednakże nie zastosował się do pouczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi.

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3).

Sąd przyjął, na podstawie oświadczenia strony, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 8 września 2010 r., a zatem w dniu, w którym Komendant Komisariatu Policji [...] zwrócił skarżącemu skargę z dnia 3 września 2010 r. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniesiony w dniu 13 września 2010 r., Sąd uznał za złożony przez stronę w terminie (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Odnosząc się natomiast do okoliczności, które w ocenie skarżącego miałyby uzasadniać brak winy w uchybieniu terminowi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że nie zostały one uprawdopodobnione. Przede wszystkim wskazania wymaga, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 września 2010 r., a nie jak błędnie podaje skarżący w dniu 3 września 2010 r. W świetle powyższego uzasadnienie strony, że gdyby Komendant Komisariatu Policji [...] zwrócił skargę niezwłocznie, skarżący zdążyłby wnieść ją w terminie do Sądu jest nieuprawnione. Skarga nie została bowiem wniesiona w ustawowym terminie (do dnia 2 września 2010 r.) także do niewłaściwego organu. Nawet, gdyby Komendant Komisariatu Policji [...] przekazał skargę bezpośrednio do Sądu bądź Komendantowi Stołecznemu Policji, nadal nie mogłaby zostać ona uznana za wniesioną w terminie.

W świetle tych okoliczności, powoływany przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu fakt omyłkowego złożenia skargi do niewłaściwego organu oraz działanie tego niewłaściwego organu nie stanowią o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi. Skarżący był prawidłowo pouczony przez Komendanta [...] Policji o sposobie i terminie wniesienia skargi. Działanie organu w tym zakresie nakierowane jest na dobro strony i służy jej interesom. Niezastosowanie się do pouczenia, zarówno w zakresie samego terminu jak i sposobu wniesienia skargi nie jest okolicznością uprawdopodabniającą brak winy strony.

O braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej, można mówić tylko w przypadku, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał istnienia nadzwyczajnej przeszkody, która uniemożliwiła mu wniesienie w terminie skargi. Mimo, iż miał możliwość złożenia skargi w terminie, nie zdecydował się na działanie zgodne z pouczeniem zawartym w decyzji. Brak jest podstaw, aby powołane przez stronę własne działanie i działanie Komendanta Komisariatu Policji [...] uznać za uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, jak wymaga tego art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 10 stycznia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.