Uzasadnienie
K. F. i A. F. reprezentowani przez przedstawiciela ustawowego J. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku.
Do skargi załączony został formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF J. L., w którym wnioskodawczyni zaznaczyła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie strona zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a., zgodnie z którym, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zwolnienie dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z tego względu, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.