Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję organu I instancji w przedmiocie zameldowania A. F. wraz z dziećmi na pobyt stały i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja organu I instancji podjęta została bez dokładnego wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem organu odwoławczego decyzja Prezydenta [...] naruszyła w konsekwencji zasady ogólne postępowania administracyjnego, tj. zasadę praworządności zawartą w art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm..), a ponadto uchybia postanowieniom art. 77 § 1 oraz art. 81 tej ustawy.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła, iż skarżona decyzja Wojewody [...] została wydana z naruszeniem prawa. Jej zdaniem, do czasu rozstrzygnięcia kwestii spadkowych związanych z lokalem przy ul. [...] w W. nie można podejmować jakichkolwiek działań w przedmiocie zameldowania i wymeldowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe nie wykazało w sposób wyczerpujący, czy warunek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 z późn. zm.) tj. zamieszkiwanie pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby został w niniejszej sprawie spełniony. Wojewoda [...] wskazał ponadto, iż wątpliwości organu odwoławczego są w pełni uzasadnione, gdyż strony w trakcie postępowania nie podnosiły, iż zamieszkują wspólnie, pozostawały w konflikcie, a zameldowanie może nastąpić jedynie pod oznaczonym adresem. Skoro więc w niniejszej sprawie nie można ustalić numeru lokalu, w którym zamieszkuje A. F. wraz z dziećmi w sposób wiarygodny, rozstrzygnięcie podjęte przez organ odwoławczy, na tle przepisów powołanej ustawy jest w pełni uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów, aniżeli tych, które wskazała skarżąca..
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153. poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrole pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.— Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe oznacza, że sąd ten ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem wydanej decyzji także wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.
Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004r. została wydana na skutek odwołania wniesionego przez M. M. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] orzekającej o zameldowaniu na pobyt stały A. F. wraz z dziećmi w lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Z analizy akt postępowania administracyjnego wynika, iż decyzja organu I instancji została M. M. doręczona w dniu 29 kwietnia 2004r.. Od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy przysługiwało M. M. prawo wniesienia odwołania do Wojewody [...] w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Tymczasem M. M. wniósł odwołanie od przedmiotowej decyzji w dniu [...] maja 2004r. (data stempla pocztowego).
W związku z powyższym należy uznać, iż odwołanie od decyzji organu I instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 13 maja 2004r. M. M. wnosząc odwołanie nie zwrócił się także z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Organ II instancji nie wydał postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, lecz rozpatrując odwołanie rozstrzygnął sprawę merytorycznie wydając w dniu [...] czerwca 2004r. zaskarżoną decyzję.
W tym stanie rzeczy należy uznać, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa, dającym podstawę do stwierdzenia nieważności (art. 156 § I pkt 2 kpa).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. oraz w związku z art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.