Uzasadnienie
S. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Wobec braku podpisu pod skargą, zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz z niepodpisanym egzemplarzem skargi, zostało doręczone skarżącej w dniu 29 sierpnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy – k. 9).
S. S. podpisaną skargę, nadesłała do Sądu w dniu 10 września 2013 r. (data pieczęci poczty na kopercie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ppsa). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 wspomnianej ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż S. S. nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Doręczenie wezwania do podpisania skargi wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w zakreślonym terminie nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2013 r., zatem 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 5 września 2013 r. Skarżąca przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisaną skargę dopiero, w dniu 10 września 2013 r.
Wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych, skarga podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.