Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1304/10 uchylił decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] o utracie przez A. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem 28 grudnia 2005 r. wraz z postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] o odmowie uzupełnienia tej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...].
Sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że zaskarżone decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja poprzedzająca zostały wydane przez pracownika, który podlegał wyłączeniu, stosownie do art. 24 § 1 pkt 5 kpa i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zaskarżoną decyzję należało uchylić.
Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 129 § 1 i art. 157 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji:
- 1) Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] wraz z postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 28 grudnia 2005 r.,
- 2) Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...], w dniu [...] maja 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...].
Minister Pracy i Polityki Społecznej, w uzasadnieniu decyzji podał m. in., że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności może być prowadzone tylko w stosunku do aktu administracyjnego istniejącego w obrocie prawnym. Skierowanie żądania o stwierdzenie nieważności decyzji, która co prawda weszła do obrotu prawnego, jednakże następnie została decyzją ostateczną z tego obrotu wyeliminowana, obliguje organ do podjęcia decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 kpa). Uchylenie bowiem decyzji powoduje, że nie występuje ona już w obrocie prawnym, co jest jednocześnie zdarzeniem prawnym powodującym niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych (brak przedmiotu postępowania).
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...].
We wniesionej skardze skarżący poprosił "aby Minister załatwił sprawę zgodnie z prawem i w konsekwencji stwierdził nieważność decyzji Starosty Z. z dnia [...].102006 r. nr [...], nie przekazując sprawy do sądu, ponieważ zanim sąd ja rozpozna, ja wraz z rodziną znajdę się na ulicy (...)".
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji poprzedzającej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.
Na wstępie należy podać, że można żądać stwierdzenia nieważności aktu tj. decyzji lub postanowienia, o ile znajduje się on w obrocie prawnym.
Bezspornym w sprawie jest to, że decyzje, których unieważnienia domaga się skarżący nie istnieją w obrocie prawnym, gdyż zostały z tego obrotu wyeliminowane innymi aktami. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. nr [...] została uchylona decyzją ostateczną Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] (k. 51-52 akt administracyjnych). Natomiast decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] została uchylona decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...].
W ustalonym stanie, organ zobowiązany był wydać decyzję na podstawie art. 157 § 3 kpa o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.