Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1618/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej G. L. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] na pełnomocnika Skarżącej został wyznaczony adwokat K. S. Pełnomocnik Skarżącej adw. K. S. pismem z 25 czerwca 2014 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Następnie adw. K. S. udzieliła pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi K. G. Ta na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w dniu 5 lutego 2015 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym kosztów opłaty skarbowej 17 zł od pełnomocnictwa substytucyjnego. Oświadczyła jednocześnie, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 461 ze zm., dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł
Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, adw. K. S. sporządziła i wniosła do Sądu skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Następnie udzieliła pełnomocnictwa substytucyjnego adw. K. G., która uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie natomiast z § 19 pkt 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują – oprócz opłaty – także niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Dlatego w ramach wynagrodzenia uwzględniono kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego i udokumentowaną przez pełnomocnika występującego na rozprawie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.