Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. J. B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO w W.) z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], uchylającej w całości decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec J. B. i kierującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji SKO w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]. Po rozpatrzeniu wniosku J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] uchyliło decyzję SKO w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] i odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji SKO w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...].
Na powyższą decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. J. B. pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W dniu [...] września 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało postanowienie nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], poprzez dodanie po słowach: "na podstawie art. 157 § 3", słów: "kodeksu postępowania administracyjnego".
Pismem z dnia [...] września 2008 r. J. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., pismo zatytułowane "wniosek o unieważnienie Postanowienia SKO z dnia [...] września 2008 r. (...)" podając nr [...]. W piśmie tym skarżąca wskazała, że ww. postanowienie jest nielegalne, albowiem "wystawione po upływie terminu, jaki przysługiwał SKO na rozpatrzenie sprawy stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dn. [...].06.2008 r. i po rozpatrzeniu już tej sprawy przez SKO". Skarżąca podniosła również, że SKO nie ma prawa podejmować żadnych czynności prawnych w jej sprawie, takich jak postanowienie z dnia [...] września 2008 r., albowiem [...] sierpnia 2008 r. wystąpiła do WSA za pośrednictwem SKO o rozpatrzenie sprawy. Podkreśliła ponadto, że SKO nie dotrzymało terminu przesłania akt do WSA.
Tym samym, zdaniem skarżącej, postanowienie z dnia [...] września 2008 r. "wystawiono bezprawnie, z naruszeniem terminów odwoławczych, opatrzone błędem – nadaje się do unieważnienia". Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła, iż zawiera błędne pouczenie odnośnie środka odwoławczego, wskazując, iż na postanowienie w sprawie sprostowania służy zażalenie, a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem J. B. nieprawdą jest również zakwalifikowanie ww. postanowienia, jako działania SKO z urzędu, traktując jego wydanie, jako odpowiedź na jej prośbę odnośnie skierowania sprawy do WSA. Żądając unieważnienia przedmiotowego postanowienia skarżąca podkreśliła, że jest ono nielegalne, bezprawne, wystawione w celu "storpedowania" jej działań zmierzających do stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2008 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekazało ww. wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie ustosunkowując się do jego treści, traktując go, jako uzupełnienie skargi J. B. na decyzję SKO w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy postanowienia wydanego w pierwszej instancji, od którego stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego nie skorzystała.
W związku z tym skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.