Uzasadnienie
W dniu 17 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Komendanta Powiatowego Policji w W., przy którym przekazał on pismo z dnia 11 sierpnia 2009 r. (pozew) M. P. wniesiony do WSA w Warszawie przeciwko [...] Komendantowi Policji z siedzibą w R. W dniu 19 sierpnia 2009 r. powyższy pozew (skarga) został przekazany przez Sąd Komendantowi Wojewódzkiemu Policji z/s w R. Komendant Wojewódzki Policji z/s w R. w dniu 23 września 2009 r. udzielił odpowiedzi na skargę M.P.
W skardze M. P. oświadczył, że wniesione w dniu 11 sierpnia 2009 r. do Komendanta Powiatowego Policji w W. pismo, oznaczone przez niego jako "pozew", dotyczy pozwu przeciwko Komendzie Wojewódzkiej Policji z/s w R. o wypłatę zaległego wynagrodzenia wraz z odsetkami za okres od 1 listopada 2007 r. do chwili wniesienia pisma (pozwu).
Wyjaśnił, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Komendant PP w W. przyznał mu dodatek służbowy w kwocie 1000 zł, przy czym na czas określony, tj. od dnia 1 października 2007 r. do dnia 30 listopada 2007 r., dodatek ten podwyższył o kwotę 155 zł. Zaznaczył, że początkowo dodatek był mu wypłacany w pełnej wysokości, jednak wskutek interpretacji przepisów dokonanej przez pracowników KWP z/s w R. i KMP w S. dodatek przyznany pierwotnie w kwocie podwyższonej o 155 zł został o tę kwotę obniżony.
Skarżący uznał zatem, że obniżenie dodatku jest niezgodne z wolą organu orzekającego, a przede wszystkim jest dla niego krzywdzące, ponieważ wskutek pozbawienia go kwoty podwyższenie doszło do obniżenia ogólnej kwoty świadczenia emerytalnego oraz innych świadczeń należnych w związku z przejściem na emeryturę.
W końcowej części uzasadnienia skargi M. P. zamieścił informację, że podjęte przez niego w opisanym zakresie kroki prawne – wystąpienie z powództwem przeciwko KWP w z/s w R. – zakończyło się przekazaniem sprawy przez sąd powszechny do rozpoznania Komendantowi Powiatowemu Policji w W. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji z/s w R. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego.
Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe organ wskazał, iż Sąd Rejonowy w S. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...] stwierdził niedopuszczalność drogi sadowej i przekazał sprawę według właściwości rzeczowej do rozpoznania Komendantowi Powiatowemu Policji w W. W ocenie organu, podstawą odrzucenia skargi winien być art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak wyjaśnił bowiem organ, żądanie strony zawarte w złożonej skardze dotyczy wypłacenia zaległego wynagrodzenia wraz z odsetkami, tj. świadczenia wynikającego z rozkazów personalnych Komendanta Powiatowego Policji w W., od których skarżącemu służył środek zaskarżenia w postaci odwołania, a z którego to środka skarżący nie skorzystał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy dokonać analizy żądania zawartego w piśmie skarżącego z dnia 11 sierpnia 2009 r. Z jego treści bezspornie wynika, że skarżący wnosząc opisane pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w W. zażądał wypłaty przez Komendę Powiatową Policji z/s w R. kwoty 155 zł (kwoty o jaką podwyższono mu dodatek służbowy rozkazem personalnym KPP w W. z dnia [...] listopada 2007 r.) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 listopada 2007 r. do chwili złożenia skargi.
Jednocześnie w treści skargi M. P. zamieścił informację, że jego skarga (oznaczona jako pozew) pozostaje w związku z wcześniej złożonym przez niego powództwem przeciwko KWP z/s w R. Informacja w tym zakresie znalazła się również w odpowiedzi na skargę organu z dodatkowym wskazaniem na wydane w tej sprawie postanowienie sądu powszechnego.
Wobec powyższego WSA w Warszawie przeprowadził dowód z postanowienia Sądu Rejonowego w S. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...] (k. 29 akt sprawy) oraz pozwu M. P. złożonego do tego Sądu (k. 32 – 35).
Z zestawienia treści złożonej do WSA w Warszawie skargi i treści pozwu złożonego do Sądu Rejonowego w S. wynika, że sformułowane w nich żądania skarżącego są tożsame.
Z kolei, postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. Sąd Rejonowy w S. uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do rozpoznania Komendantowi Powiatowemu Policji w W. W konsekwencji oznacza to, że Sąd Rejonowy przekazał sprawę M. P. do rozpoznania w trybie administracyjnym wskazując, że organem właściwym do jej załatwienia nie jest oznaczony w pozwie, a następnie w skardze, Komendant (Komenda) Wojewódzki Policji z/s w R., lecz KPP w W. Trzeba przy tym podkreślić, że orzeczenie to jest prawomocne i w świetle art. 365 § 1 k.p.c. wiąże nie tylko Sąd Rejonowy w S. i strony zakończonego przed nim postępowania cywilnego, ale również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Komendanta Powiatowego Policji w W. Niemniej jednak z akt osobowych skarżącego i stanowiska wyrażonego przez organ w odpowiedzi na skargę nie wynika, aby, mimo obowiązku, którego źródłem jest powołane postanowienie, Komendant Powiatowy Policji w W. wydał w zakresie żądania skarżącego jakikolwiek akt administracyjny, który mógłby następnie podlegać kontroli sądu administracyjnego w ramach jego właściwości rzeczowej określonej w art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tej sytuacji sąd administracyjny, jako sąd o kompetencji kasacyjnej, nie może zastępować właściwego organu administracji publicznej i rozstrzygać co do istoty kwestii uprawnień skarżącego do określonej kwoty dodatku do uposażenia. Rozstrzygnięcie takie należy, jak już wskazano powyżej, do obowiązku Komendanta Powiatowego Policji w W. Sąd administracyjny mógłby jedynie dokonać kontroli działania Komendanta PP w W., o ile ten wydałaby akt administracyjny albo pozostawał w bezczynności w jego wydaniu, a skarżący postawiłby jeden z tych zarzutów w skardze. Taka sytuacja, na gruncie rozpatrywanej skargi, nie miała jednak miejsca.
Skoro zatem skarga M. P. jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości powtarza żądanie zamieszczone w uprzednio złożonym pozwie, a do rozpatrzenia tego żądania sąd powszechny wiążąco wskazał konkretny organ administracji publicznej, który jednak żądania tego dotychczas nie rozpoznał, to skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Odrębną kwestią jest natomiast możliwość wniesienia przez M. P. skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w W. w zakresie rozpatrzenia jego żądania o wypłatę kwoty pieniężnej podwyższającej przyznany mu dodatek służbowy. Skarga taka nie jest bowiem ograniczona żadnym terminem i może być wniesiona w każdym czasie pod warunkiem, że skarżący uprzednio złoży do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. (organu wyższego stopnia) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, w trybie określonym w art. 37 k.p.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.