Uzasadnienie
J. S. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego wniósł o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest osobą niezdolną do pracy ze znacznym stopniem niepełnosprawności, a utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1.043,62 zł netto, którą wydaje w całości na bieżące potrzeby. Wskazał, że do jego stałych kosztów utrzymania należą opłaty za mieszkanie - 304,27 zł, energię elektryczną - 77,33 zł, telefon - 50 zł, internet przeciwko wykluczeniu cyfrowemu - 99,97 zł, koszty zakupu leków i żywności - 283,48 zł. Ponadto spłaca raty zaciągniętych kredytów w łącznej wysokości 228,57 zł.
Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności.
Do wniosku dołączył kserokopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2016 r. o waloryzacji renty, kserokopię zawiadomienia z dnia [...] lutego 2016 r. o wysokości opłat za użytkowanie lokalu, kserokopię dokonanej wpłaty za energię elektryczną, kserokopię orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...] kwietnia 2009 r., kserokopię faktury za internet, kserokopię umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, harmonogram spłat kredytu.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Oznacza to, że skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w niniejszej sprawie jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, załączonych kserokopii dokumentów oraz akt administracyjnych, jedynym dochodem gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest renta inwalidzka w wysokości 1.043,62 zł netto miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny. Skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, niezdolną do pracy. Osiągane dochody w całości przeznacza na podstawowe koszty swojego utrzymania.
W związku z powyższym oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit e i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.