Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt II SO/Wa 69/16, zostało przyznane G. W. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. wniosła o przyznanie adwokata z urzędu. Powyższy wniosek uzupełniła, składając wypełniony formularz PPF z dnia 25 kwietnia 2017 r., w którym wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Podała, że jest osobą chorą, niepełnosprawną, nie posiada mieszkania ani meldunku. Mieszka w piwnicy, bo nie stać jej na wynajęcie pokoju, gdyż jej jedyny dochód stanowi zasiłek stały w kwocie 593,73 zł miesięcznie. Podniosła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2).
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy stwierdzić, że w sprawie, zostało już przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt II SO/Wa 69/16, które zostały trwale dołączone do akt niniejszej sprawy.
Oznacza to, że skarżąca w tej sprawie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym.
Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawczyni wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, trzeba uznać, że wniosek skarżącej obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżąca znajduje się od dłuższego czasu w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a jedyny jej dochód stanowi zasiłek stały z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w wysokości 593,77 zł miesięcznie. Z uwagi na brak prawa do jakiegokolwiek lokalu mieszkalnego skarżąca zamieszkała w piwnicy, bowiem jak twierdzi z uwagi na stan zdrowia nie może przebywać w schronisku dla osób bezdomnych. Nadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W tej sytuacji należy stwierdzić, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.