Uzasadnienie
K. przedmiotem skargi z dnia [...] lutego 2009 r., sprecyzowanej pismami z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz z dnia [...] czerwca 2009 r., uczynił pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej uprawnień funkcjonariuszy Policji zajmujących się rozbrajaniem ładunków wybuchowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W rozpoznawanej sprawie wskazać należy, że będące przedmiotem skargi pismo z dnia [...] stycznia 2009 r. nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem. Nie jest ono również aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i z tego względu nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.
Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Powyższe oznacza, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu cyt. wyżej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., lex nr 78203). Innymi słowy w sytuacji, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy, to organ nie jest zobowiązany do wydawania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Jeżeli natomiast wnioskodawca uważa, że żądana informacja stanowi informację publiczną i odmowa jej udzielenia powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej, to ma możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.