Uzasadnienie
Dowódca Garnizonu W. rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] zwolnił K. O. z dniem [...] lipca 2004 r. ze stanowiska [...] i wyznaczył go na stanowisko [...].
Od rozkazu tego K. O. w dniu [...] czerwca 2004 r. złożył odwołanie do Ministra Obrony Narodowej. W dniu dnia [...] lipca 2004 r. Dowódca Garnizonu W. wydał rozkaz nr [...], w którym uwzględniając odwołanie w trybie art. 132 § 2 KPA uchylił pkt 38 rozkazu z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w części dotyczącej wyznaczenia K. O. na nowe stanowisko służbowe.
Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] września 2004 r. nr [...] stwierdził na podstawie art. 134 KPA niedopuszczalność odwołania od rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż z uwagi na wcześniejsze uwzględnienie odwołania i uchylenie zaskarżonego rozkazu przez organ I instancji, odwołanie jest niedopuszczalne.
Powyższe postanowienie Ministra Obrony Narodowej stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej skarżący K. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając mu niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 134 KPA.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 134 KPA organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego złożenia. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również o charakterze podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych dotyczy przypadków braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Minister Obrony Narodowej uznał, iż odwołanie skarżącego jest niedopuszczalne wobec braku przedmiotu zaskarżenia, to jest rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]. Stanowisko takie nie jest trafne, bowiem rozkazem Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] uchylono zaskarżony rozkaz z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] tylko w części dotyczącej wyznaczenia skarżącego na nowe stanowisko służbowe. Rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji w trybie art. 132 § 2 KPA nie obejmuje części rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] dotyczącej zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego. Skoro w tej części rozkaz, od którego skarżący wniósł odwołanie nie został uchylony lub zmieniony, to odwołanie skarżącego pozostaje w dalszym ciągu aktualne i dopuszczalne. W dalszym ciągu bowiem z obrotu prawnego nie został wyeliminowany rozkaz o zwolnieniu skarżącego z zajmowanego stanowiska, a tym samym nadal istnieje przedmiot zaskarżenia.
Trzeba też zwrócić uwagę, że w treści wniesionego odwołania skarżący jednoznacznie wnosi o uchylenie w całości rozkazu Dowódcy Garnizonu W. z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], co zobowiązywało organ odwoławczy do rozpatrzenia odwołania w zakresie odnoszącym się również do zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska.
Z tych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.