Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 20/09 uwzględnił skargę J. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uchylając zaskarżone postanowienie.
J. D. w dniu 27 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wymienionego wyżej wyroku. Skarga ta została przekazana przez Sąd Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, celem udzielenia na nią odpowiedzi i jej zwrotu do Sądu wraz z aktami sprawy.
Skarżąca zarzuciła Prezesowi ZUS opieszałość w wykonaniu wyroku Sądu oraz wysuwanie pod jej adresem żądań, którym ona nie może sprostać, z uwagi na stan zdrowia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie, wskazując m.in., że niezwłocznie po otrzymaniu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, cała dokumentacja została przekazana do właściwego terytorialnie Oddziału ZUS, który wszczął postępowanie wyjaśniające w celu sprawdzenia dodatkowych okresów zatrudnienia zmarłego męża J. D., co było procesem długotrwałym, zwłaszcza że zainteresowana nie współpracowała w tym zakresie z organem. Jednak mimo trudności w sprawie została wydana już decyzja o odmowie przyznania wnioskodawczyni renty rodzinnej ustawowej, a do czasu jej uprawomocnienia nie jest możliwe podjęcie postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Zdaniem organu, z tego względu podniesione przez skarżącą zarzuty są bezpodstawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Oznacza to, że wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku. Innymi słowy, niedopełnienie tego nieusuwalnego warunku formalnego skargi na niewykonanie wyroku przesądza o jej niedopuszczalności.
W rozpatrywanej sprawie Sąd, w oparciu o akta przekazane przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz treść pisma organu z dnia 6 listopada 2009 r., znajdującego się w aktach administracyjnych, ustalił, iż skarżąca przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2009 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 20/09 nie wystąpiła do organu z wymaganym, pisemnym wezwaniem do jego wykonania. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.