Uzasadnienie
M. P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] dotyczące odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...]. Przedmiotowemu pismu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania dyscyplinarnego, które miały wpływ na jego treść i w związku z powyższym wniósł o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga M. P. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwanej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Natomiast w myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...], stanowiące przedmiot skargi w niniejszej sprawie nie stanowi decyzji administracyjnej, ani też innego aktu bądź czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 cyt. ustawy.
Należy bowiem wskazać, że w powszechnie obowiązujących przepisach prawa brak jest podstawy do wydania decyzji administracyjnej o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariusza Policji. Wprawdzie odmowa wszczęcia tego postępowania następuje w drodze postanowienia wydawanego na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), jednak ta forma działania organów Policji nie stanowi żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1, 2 lub 3 ppsa. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że zaskarżenie orzeczeń dyscyplinarnych do sądu administracyjnego możliwe jest na podstawie przepisu szczególnego, to jest art. 138 ustawy o Policji, zgodnie z którym od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu. Kontrola sądowoadministracyjna sprawowana w stosunku do orzeczeń dyscyplinarnych jest zatem kontrolą, o której mowa w art. 3 § 3 ppsa.
Zaskarżone przez M. P. pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. bez wątpienia nie jest jednak ani orzeczeniem, ani postanowieniem kończącym postępowanie dyscyplinarne, o których mowa w powołanym art. 138 ustawy o Policji. Pismo to stanowi wyłącznie wyjaśnienie skierowane do skarżącego w związku z jego wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi Policji.
Brak jest także podstaw aby zaskarżone pismo zakwalifikować jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Dlatego niniejsza skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.