Uzasadnienie
A. T. działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniej córki A. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2019 r. o odmowie przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku.
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2019 r., zmienionym zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2019 r. przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL swojego i małoletniej córki – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka obejmująca odpis powyższego zarządzenia została doręczona na wskazany w skardze adres i odebrana przez dorosłego domownika w dniu 6 sierpnia 2019 r. (potwierdzenie doręczenia na k. 25 akt sądowych). mimo tego braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 tej ustawy. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako pierwsze z pism składanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego musi zawierać numer PESEL wnoszącej ją strony. Brak tego numeru stanowi zaś brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu na wezwanie. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca – pomimo wezwania – nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi, co oblikowało Sąd do jej odrzucenia, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w sentencji postanowienia.