Uzasadnienie
W treści formularza wniosku L. P. oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo, a wyłącznym źródłem jego utrzymania pozostaje świadczenie emerytalno – rentowe w wysokości 1.494, 55 zł brutto.
Skarżący opisał swoją sytuację majątkową jako trudną. Wskazał również na swój stan zdrowia i związaną z nim konieczność pozostawania pod stałą opieką lekarską i kontynuowania leczenia.
Następnie skarżący, na wezwanie z dnia 2 grudnia 2013 r., uzupełnił wniosek składając dokumenty źródłowe w postaci wyciągów z rachunków bankowych, decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej oraz faktur i rachunków obejmujących podstawowe wydatki.
Z przedstawionych dokumentów wynika, że wyłącznym źródłem utrzymania skarżącego pozostaje emerytura wojskowa w wysokości 1.494,55 zł., przy czym kwota ta podlega zmniejszenia z uwagi na tytuł wykonawczy i wypłacana jest w wysokości 1.157, 20 zł.
Ponadto skarżący jest dłużnikiem banku z tytułu dwóch zawartych umów kredytowych, odpowiednio w 2010 i 2011 r., a na dzień złożenia wniosku wierzytelność banku przekraczała kwotę 30.000 zł. Z kolei raty kredytów wynoszą w skali miesiąca co najmniej 800 zł.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość świadczenia, będącego źródłem jego utrzymania, w zestawieniu z wysokością miesięcznych wydatków nie pozwala mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.