Uzasadnienie
T. J. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania wypracowanych godzin jako godzin służby pełnionej z tytułu przedłużonego czasu służby ponad normę oraz przyznania rekompensaty pieniężnej za przedłużony czas służby.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) uchylił decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] oraz decyzję ją poprzedzającą z [...] marca 2020 r. nr [...]. W punkcie 2 decyzji umorzył postępowanie administracyjne w całości.
W piśmie z dnia 2 września 2020 r. skarżący wniósł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. o zasądzenie od organu kosztów postępowania wywołanego skargą w tym kosztów wpisu od skargi - 200 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 17 zł i kosztów zastępstwa prawnego - 480 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793).
Wskazany przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Od nowego aktu przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej uznając zawartą w skardze argumentację, wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], mocą której uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...].
Z odpisu zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] wynika, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 września 2020 r. W piśmie z dnia 2 października 2020 r. KG PSP stwierdził, że nowa decyzja nie została zaskarżona do Sądu. Z systemu obsługi spraw orzekanych WSA w Warszawie (system OSO) wynika, że do tutejszego Sądu nie wpłynęła skarga na ww. decyzję.
Tym samym należało uznać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została skutecznie wyeliminowana z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1691/20 brak jest przedmiotu zaskarżenia. Bezprzedmiotowość wywołało bowiem usunięcie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego przez właściwy do tego organ.
W tej sytuacji niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Uwzględnienie skargi przez organ czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenia radcy prawnego – w kwocie 480 zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).
Nadmienić również należy, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 d P.p.s.a. nie miała obowiązku uiszczania kosztów sądowych (m.in. wpisu od skargi). Wobec powyższego uiszczona w dniu 20 lipca 2020 r. kwota 200 zł zostanie zwrócona stronie skarżącej na podstawie art. 225 P.p.s.a.