Uzasadnienie
R. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje.
Skarżący jest osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy. Sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się wyłącznie z zasiłku stałego w wysokości 354 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego – 153 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku.
W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wnioskodawca nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw.
z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie adwokata wskazać należy, iż prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Wnioskodawca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń uzyskiwanych z pomocy społecznej, które z pewnością nie wystarczają na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb. Sytuacja finansowa skarżącego jest obecnie bardzo trudna i z pewnością nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.