Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1702/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Postanowienie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu D. M. w dniu 21 stycznia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych).
W dniu 28 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył za pośrednictwem Prezesa ZUS wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2007 r.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż skarżący jest osoba niewidomą, przebywającą w Zakładzie Karnym i jako osoba niewidoma nie był w stanie samodzielnie przeczytać decyzji Prezesa ZUS, w tym pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia od otrzymanej decyzji. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, iż z uwagi na niepełnosprawność skarżący nie mógł samodzielnie sporządzić przysługującego mu środka zaskarżenia, jak również nie miał przewodnika, który pomógłby mu sporządzić skargę. Ponadto wskazał, iż w swoich poczynaniach skarżący uzależniony był od dobrej woli współosadzonych w celi.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał chorobę (niepełnosprawność), która uniemożliwiła zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 stycznia 1974 r., sygn. akt II CO 18/73: "choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej".
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, termin, o jakim mowa w art. 87 § 1 ppsa, rozpoczął swój bieg od dnia 22 stycznia 2010 r., tj. od dnia następnego po dniu, w którym pełnomocnik skarżącego otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 28 stycznia 2010 r.
W związku z powyższym należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w siedmiodniowym terminie i jest uzasadniony, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.