Uzasadnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem skargi M. P. w niniejszej sprawie jest orzeczenie Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o uznaniu M. P. za winną naruszenia dyscypliny służbowej i odstąpieniu od ukarania.
W skardze na powyższe orzeczenie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że brak wstrzymania orzeczenia przez Sąd spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uznanie jej za winną naruszenia dyscypliny służbowej skutkować będzie negatywnymi konsekwencjami w postaci ujawnienia tej informacji w aktach osobowych. Może to mieć wpływ na ocenę jej pracy i gratyfikację. Zdaniem skarżącej jest to tym bardziej uzasadnione w związku z tym, że jest doświadczonym policjantem, zajmującym stanowisko eksperta i ma doraźnie powierzane wykonywanie obowiązków zastępcy naczelnika wydziału.
Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie zaskarżonego orzeczenia nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków.
Zauważyć należy, że samo dołączenie do akt osobowych policjanta orzeczenia wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym nie jest skutkiem trudnym do odwrócenia. Wpływ tego orzeczenia na ocenę pracy skarżącej nie został natomiast przez skarżącą wyczerpująco wyjaśniony w uzasadnieniu wniosku. Z treści rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2010 r. w sprawie opiniowania służbowego policjantów (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 883 ze zm.) nie wynika zaś aby wydanie orzeczenia dyscyplinarnego miało bezpośredni wpływ na treść opinii służbowej. W chwili obecnej nie można zatem stwierdzić, czy przełożony skarżącej sporządzając w stosunku do niej opinię służbową weźmie pod uwagę fakt wydania zaskarżonego orzeczenia i jakie tej okoliczności przypisze znaczenie.
Skarżąca nie wskazała również jakie skutki może wywołać zaskarżone orzeczenie w zakresie przysługującego jej uposażenia i innych świadczeń pieniężnych z tytułu pełnienia służby.
Domniemywać należy, że skarżąca miała tu na uwadze regulacje dotyczące obniżania nagrody rocznej. Zgodnie bowiem z art. 110 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.) nagrodę roczną obniża się policjantowi w przypadku naruszenia dyscypliny służbowej, stwierdzonego w prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym. Okoliczność wymierzenia takiej kary stanowi zatem przesłankę do obniżenia nagrody rocznej, jednakże obniżenie to nie jest bezpośrednim skutkiem zaskarżonego orzeczenia, a może ewentualnie nastąpić w drodze rozstrzygnięcia wydanego w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu tym skarżącej będą służyły środki odwoławcze a od ostatecznego rozstrzygnięcia prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwróceń skutków.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.