Uzasadnienie
Pozwem z dnia [...] lipca 2017 r. skierowanym do Sądu Rejonowego [...] w S. [...] Wydział [...] - skarżący odwołał się od rozkazu personalnego Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby.
Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy [...] Wydział [...] na podstawie art. 464 § 1 k.p.c. przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W jego uzasadnieniu stwierdził, że w załączonym do pozwu w rozkazie personalnym z [...] maja 2016 r., stanowiącym taki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zawarto też pouczenie o możliwości odwołania od rozkazu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a tym samym skargę na ww. rozkaz personalny należało wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżony rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] maja 2016r. zostało prawidłowo doręczony skarżącemu 1 czerwca 2016 r. Zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 1 lipca 2016 r. A. K. sprawę do Sądu Rejonowego w S. wniósł 17 lipca 2017r. a więc po terminie.
W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie (por. Postanowienie WSA w Gliwicach z 20.01.2005r. sygn. akt IV SAB/GI 23/04) został wyrażony pogląd, że za datę skutecznego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego należy przyjąć datę wniesienia do sądu powszechnego pozwu, który okazał się następnie skargą i został przekazany do sądu administracyjnego (pod. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s 105).
W konsekwencji przyjąć należy, że ustawowy termin do wniesienia skargi nie został przez skarżącego zachowany i na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić jako wniesioną po terminie.