Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 marca 2005 r. dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. zwrócił się do Rady Powiatu W. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym p. B. P. W wymienionym piśmie wskazano, że p. B. P. jest zatrudniony na podstawie powołania na stanowisku [...] Biura Powiatowego Agencji w W. W wyniku kontroli przeprowadzonej w jednostce podległej ww. stwierdzono wiele nieprawidłowości i uchybień, uzasadniających odwołanie p. B. P. z zajmowanego stanowiska i rozwiązanie z nim stosunku pracy. Jednocześnie nadawca pisma wyjaśnił, że przyczyną powzięcia zamiaru o rozwiązaniu z radnym stosunku pracy nie są zdarzenia związane z wykonywanym mandatem.
Uchwałą z dnia [...] marca 2005 r. nr [...], na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) Rada Powiatu w W. wyraziła zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym p. B. P. W dniu 3 czerwca 2005 r. p. B. P. wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, że uchwała zezwalająca na rozwiązanie z nim stosunku pracy została podjęta z zaskoczenia, bez możliwości przygotowania się do odparcia zarzutów, co świadczy o celowym działaniu koalicji rządzącej zmierzającym do ukarania radnego z opozycji.
Uchwałą z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] Rada Powiatu w W., na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, uznała wezwanie za nieuzasadnione.
Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. B. P. stała się uchwała Rady Powiatu w W. z dnia [...] marca 2005 r., którą Rada wyraziła zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.
Zaskarżonej uchwale radny zarzucił, że została podjęta nagle, bez możliwości ustosunkowania się radnego do stawianych zarzutów. Zdaniem skarżącego, wyrażenie opinii w sprawie rozwiązania stosunku pracy z radnym nie powinno nastąpić na sesji nadzwyczajnej, lecz na kolejnej sesji zwyczajnej z zaproponowanym porządkiem obrad, projektami uchwał, aby radni mogli zapoznać się wcześniej z problemami, które będą poruszane na sesji.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w W. wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że radny B. P. był obecny na sesji i miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska, z czego nie skorzystał.
Rada Powiatu w W. podkreśliła, że podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym nie były zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu, lecz okoliczności wynikające z pracowniczego stosunku zatrudnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Z literalnego brzmienia cytowanego przepisu wynika, że poza sytuacją, w której rada musi odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym ze względu na związek przyczyn rozwiązania umowy o pracę z wykonywaniem mandatu, zajmuje ona stanowisko w sposób nieskrępowany, tzn. badając jedynie to, czy ze względu na obowiązujące w prawie pracy standardy i kryteria zamiar pracodawcy jest dostatecznie uzasadniony.
Rada nie ma obowiązku zbierania danych o rzeczywistych przyczynach zamiaru pracodawcy, co nie oznacza, że w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości może poprosić samego radnego o dodatkowe informacje.
Z wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, wynika że przyczyną powzięcia zamiaru w tym przedmiocie były ujawnione w toku kontroli nieprawidłowości w pracy radnego.
Nie zachodziła zatem sytuacja, w której rada zobligowana jest do odmowy wyrażenia zgody.
Sam radny był obecny na sesji, na której zapadła kwestionowana uchwała, nie zabrał jednak głosu w tej kwestii.
Zarzut skarżącego, że pozbawiono go możliwości ustosunkowania się do pokontrolnych zarzutów nie jest trafny, bowiem przedmiotem postępowania w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym nie jest badanie zasadności zarzutów stawianych pracownikowi przez pracodawcę. Ta sprawa może mieć znaczenie w postępowaniu przed sądem pracy, w razie zakwestionowania przez pracownika dokonanego wobec niego wypowiedzenia umowy o pracę.
W sferze zainteresowania Rady przy wyrażaniu przez nią stanowiska na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy, pozostaje jedynie kontrola, czy rozwiązanie stosunku pracy nie ma związku z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego.
Z treści protokołu sesji przeprowadzonej przez Radę Powiatu w dniu [...] marca 2005 r. wynika, że wniosek pracodawcy został odczytany obecnym radnym przez Przewodniczącego Rady Powiatu w W. Radni wiedzieli zatem, jakie powody kierowały pracodawcą przy powzięciu zamiaru rozwiązania z radnym stosunku pracy oraz że były to wyłącznie względy natury pracowniczej.
Odnosząc się do zarzutu skargi, że analizowana uchwała podjęta została na nadzwyczajnej sesji, w porządku której nie przewidziano wcześniej obrad w tym przedmiocie, należy odwołać się do treści art. 15 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, zgodnie z którym rada powiatu może wprowadzić zmiany w porządku bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady. Tak też się stało w rozpoznawanej sprawie, gdzie Rada podjęła uchwałę o uzupełnieniu porządku obrad o wniosek pracodawcy radnego B. P. Trzeba nadto podkreślić, że fakt podjęcia uchwały na sesji nadzwyczajnej nie narusza przepisów ustawy o samorządzie powiatowym, które to stanowią, że rada powiatu obraduje na sesjach zwoływanych przez przewodniczącego rady powiatu w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał.
Art. 25 ust. 2 ustawy, ani też inny jej przepis nie zastrzega trybu realizacji uprawnienia Rady do wyrażenia w formie uchwały zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, do zwykłych sesji rady.
Mając na uwadze powyższe, skoro zaskarżona uchwała nie narusza obowiązującego prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.